۱- آنقدر گل‌گاوزبان خورده‌ام که گاوها زبان بازکرده‌اند و زبان‌ها گل درآورده‌اند و گلها گاوباز شده‌اند. ۲- به نظرم متوسل‌نشدن به دارو برای دردهای قابل‌تحمل، مثل گوش‌دادن به غرولندهای کوچک بدن است تا تبدیل به فریاد نشوند. مثل یک رابطه است که باید در آن به مشاجرات کوچک تن داد و آن‌ها را رفع کرد […]
۱- سفر کوتاهی رفتم برای کاری که سال‌هاست پیگیرش هستم. واقعن امیدوارم نتیجه‌اش نیک باشد چون دیگر رمق پیگیری ندارم. ۲- کنار جاده یک اسب سفید دیدم. ۳- سیب خوردم، دنیایی که سیب در آن هست ارزش زندگی‌کردن را دارد. خوب کرد آدم که سیب را خورد و آمد، من هم بودم می‌خوردم.🍎 ۴- برق‌ناخن […]
دریافت‌هایم اغلب به قدری خام‌اند که انگار ماهیْ تازه از آب بیرون آمده باشد و بخواهی همان‌جا آن را به دندان بگیری. این ماهی‌های کوچک خام را دوباره به آب می‌اندازم و صبر می‌کنم تا ماهی‌های درشت‌تری نصیبم شوند، در این مدت می‌کوشم آتش را مهیا کنم که مجبور نشوم ماهی‌ها را خام ببلعم. نه […]
مشکل آدمیزاد این است که در مستراح تمرکز می‌کند و وقتی بیرون می‌آید می‌ریند، به جای اینکه در مستراح بریند و وقتی بیرون آمد تمرکز کند. الهی شکرت…
نوجوان که بودی پاهایت همیشه درد داشتند؛ مادر می‌گفت پاهایت که درد می‌کنند یعنی داری قد می‌کشی. حالا دردِ قدکشیدن متوقف شده است و مادر نیست که بگوید وقتی قلبت درد می‌کند معنی‌اش چیست. کاش از مادرم پرسیده بودم که وقتی مادرش را از دست داد چه حالی داشت؛ وقتی که آن همه تنها شده […]
تمام چیزی که برایم مانده؛ بیش و کم، ظاهر و باطن، در یک کلمه خلاصه می‌شود و آن «اعتماد» است. اعتماد کلمه‌ایست که آن را نه از طریق معنایش و نه از طریق باید‌ها و نبایدها، بلکه از دل روز و شب‌هایم درک می‌کنم. نه اینکه بدانم باید اعتماد داشته باشم، در حقیقت راهی جز […]
پدر و مادرم بعد از ازدواج‌شان در خانه‌ای مستأجر شده بودند. خانم صاحبخانه بچه‌دار نمی‌شده، بنابراین به خواست و انتخاب خودش همسری برای شوهرش برمی‌گزیند و آن‌ها صاحب پنج یا شش فرزند می‌شوند درحالیکه همگی در یک خانه زندگی می‌کردند. همسر اول، بچه‌های همسر دوم را مثل بچه‌های نداشته‌ی خودش دوست داشت، برای آن‌ها هم […]
بازیگرها آشکارا بازی می‌کنند اما نویسنده‌ها به روی خودشان نمی‌آورند که مشغول بازی‌اند؛ آن‌ها کلمات را به بازی می‌گیرند و صحنه‌ای می‌سازند که می‌تواند هیچ ارتباطی با حقیقت درون آن‌ها نداشته باشد. آن‌ها چیزهایی را می‌نویسند که دل‌شان می‌خواهد نوشته شوند اما اصل و نسب‌شان شاید هیچ ربطی به نویسنده نداشته باشد. نویسنده‌ها می‌توانند از […]
حالا مرا بی‌تشویش دوست داشته باش حالا که دیگر نیستم ای پنهانی‌ترین تمنای من که نمی‌دانم در کدام رؤیا می‌توانم آشکارت کنم. مرا چه به این دغل‌کاری که بگویم دلتنگت نیستم؟ به فرض هم که بگویم آیا حتی یک سلول در تنم هست که آن را باور کند؟ کاش کلاغ بی‌هجرت بودی برای سرزمین تنم […]
من بدگمانم به آمدن دوباره‌ی بهار، یا شاید گریزانم از این خوش‌خیالی واهی که بهار می‌آید و با آمدنش چیزها را دگرگون می‌کند. شاید دلم نمی‌خواهد چیزها دگرگون شوند، نمی‌خواهم درختان شکوفه بزنند و گلها برویند و خورشید درخشان‌تر بتابد و روزها بلندتر شوند. شاید دلم می‌خواهد بعد از زمستان دوباره پاییز شود و بعد […]
