چند وقتی میشود که چیزی نظرم را جلب کرده است؛ اینکه من بارها و بارها با شنیدن برخی از قطعات موسیقی اشک ریخته‌ام؛ نه به این دلیل که سبب تداعی چیزی در من شده‌‌اند، مثلن خاطراتی را یادآوری کرده‌اند، بلکه خود همان قطعه‌ی موسیقی اشکم را جاری کرده است. شکوه و اعجاب برخی از قطعات […]
دوست می‌گفت اگر یک روز دخترم سوال کند که چرا من تنها هستم و خواهر یا برادری ندارم من خواهم گفت که دخترم تو اصلن خوابیدی که من و پدرت بتوانیم خواهر و برادری برای تو دست‌و‌پا کنیم؟ آن یکی دوست گفت که فلانی در یک اتاق زندگی می‌کند و سومین بچه‌اش در راه است. […]
آدمحسابیها به زندگی امیدوارت می‌کنند؛ هم زندگی در معنای عام آن که زنده‌بودن است و نفس‌کشیدن و ادامه‌دادن و تاب‌آوردن و هم زندگی در معنای خاصش که عشق‌ورزیدن است و باورداشتن و لبخند‌زدن و لذت‌بردن. آدمحسابیها به یادت می‌آورند که رقابتی در کار نیست؛ بودن است و بالیدن به قدر بضاعت، دنبال‌کردن آنچه برایت معنا […]
ای هندوانه که دلت سرخ است و دانه‌های سیاه داری، باور کن بهتر از این است که دلت سیاه می‌بود و دانه‌های سرخ می‌داشتی. شاید در هر صورت ترکیب سرخ و سیاهت چندان صلح‌طلبانه جلوه نکند اما ستیزه‌جویانه هم نیست. شاید بیش از انتظارت دانه داری یا سرخی‌ات آنطور که می‌خواهی سرخ نیست، اما نباید […]
گاهی اوقات وسوسه می‌شوم که زندگی را جور دیگری زندگی کنم، جوری که ظاهرن اخلاقی و تروتمیز نیست. نه اینکه حالا خیلی اخلاق‌مدارانه و تمیز باشد، هیچوقت از این ادعاها نمی‌کنم که همگی گوز شور از کار درخواهند آمد. اما به هر حال به اندک اصولی پایبند می‌مانم، مثلن اینکه می‌کوشم از اعتمادهایی که باید […]
فقط یک جا هست که «تفکیک جنسیتی» در آنجا نه تنها مشکلی نمی‌سازد بلکه کاملن پذیرفتنی و حتی الزامی است. کحا؟ ماشین لباس‌شویی. بله، تنها جایی که تفکیک جنسیتی در آن جواب می‌دهد ماشین لباس‌شویی است؛ فقط آنجاست که باید جنسیت‌ها را تفکیک کرد، چون اختلاط جنسیتی به جنس ظریف آسیب می‌رساند. آنقدری که تفکیک […]
از دوستم پرسیدم برای تولدت چه هدیه‌ای می‌خواهی، گفت هدیه نمی‌خواهم، تو فلان چیز را به من داده بودی و از این قبیل تعارفات. گفتم دموکراسی جواب نمی‌دهد، من خودم می‌دانم چه کار کنم. امکان ندارد بتوانید حدس بزنید که چه هدیه‌ای دادم، پس خودم می‌گویم؛ سطل زباله و قابلمه. حتی کیسه‌ی زباله را هم […]
تلفن مثل سیگار است؛ سیگار فقط دودکننده‌اش را نمی‌آزارد، بلکه هر کس در حوالی‌اش باشد آزار می‌بیند. اطرافیانِ فرد سیگاری به اندازه‌ی خود او در معرض سرطان و دردهای دیگرند، اطرافیان فرد معتاد به تلفن نیز هم. تلفن‌ها مدام زنگ می‌خورند، آدم‌ها با همکار و دوست و غریبه حرف می‌زنند، وقتی حرف‌ها تمام شد هزارهزار […]
شعر تنها را بگو شعر تنهایی را که به تنهایی خو کرده‌اند شعر تخت‌خواب‌هایی را که هیچ‌گاه دو نفره نشده‌اند هرچند دو نفر بر آن‌ها خوابیده‌اند و این اوج تنهایی تن‌هاست تنهایی که همدیگر را نمی‌شناسند.
برخلاف آنچه تمام عمر تلاش کرده‌ام باشم و یا تظاهر به بودنش کرده‌ام، بسیار بیش از آنکه منطقی باشم احساسی‌ام. منطقم در مقابل احساسم مثل آدمی دست‌و‌پا چلفتی است که از عهده‌ی امورات روزمره‌اش به سختی برمی‌آید اما به میدان نبرد با یک گلادیاتور فرستاده میشود، چه چیزی قرار است از او به جا بماند؟ […]
