گزارش نیک – شنبه ۱۰ مرداد ۱۴۰۵

تو آتش را بر من سرد کردی، همان‌طور که بر ابراهیم. تو رود را بر من گشودی، همان‌طور که بر موسی، تو مرا عزیز کردی، همان‌طور که یوسف را، تو مرا رونق بخشیدی، همان‌طور که سلیمان را. تو مرا صبر آموختی، همان‌طور که ایوب را. تمام آنچه برای دیگران کردی همه را یک‌جا در حق من کردی.

معجزه چیز عجیبی نیست، معجزه همان چیزیست که هر لحظه پیش چشم من است؛ زندگی‌‌ام.
حالا کجا دست من می‌رسد به شکرگزاری؟ کجا قد و قواره‌ی من می‌‌خورد به بندگی‌کردن؟ کجا من اندازه‌ی این همه لطف و رحمتم؟

«من محو خدایم و خدا آن منست
هر سوش مجوئید که در جان منست

سلطان منم و غلط نمایم بشما
گویم که کسی هست که سلطان منست»

-مولانا

الهی شکرت…