عشق (نقطه)
تو ای پریشانی و آرامشِ توأمان
تو ای مرا در برگرفته
ای نتوان فراموشت کردِ همیشگی
تو ای جاری در روزها و شبهایم
ای نبودنت بودنِ بی پایانِ درد
ای همیشه و همه جا و همه کس
تو را چگونه بنویسم که بگنجی در کلماتم؟
مینویسم «عشق (نقطه)» و نمی روم سرِ خط که بعد از عشق دیگر جایی برای رفتن نیست.
