ماشین زندگیات اوراق است یا صفر کیلومتر؟
به زندگیات که مینگری آن را چطور میبینی؟ آیا ماشینی اوراق است که دمبهدم باید کنار بزنی و کاپوت را بالا بدهی یا ماشینی صفر کیلومتر که مدتهاست بیدردسر کار میکند؟ آیا تو اسیر زندگی هستی یا زندگی در خدمت توست؟
زندگیْ هیچکدام از اینها نیست؛ اینطور نیست که به کسی ماشینی اوراق رسیده باشد و به دیگری ماشینی صفر کیلومتر. همهی ما ماشینی دقیقن مشابه داریم، ماشینی که حتمن خراب میشود و حتمن خرج دارد و در عین حال ما را به سفر هم میبرد و مایهی خوشیهای ما را هم فراهم میآورد. تنها تفاوت این است که اغلب ما به هنگام خرابیِ ماشین شروع میکنیم به غرزدن و بدوبیراه گفتن و اوقات تلخی که این چه ماشین بهدردنخوری است که گیر من افتاده، چرا سهم من باید این ماشین میبود.
تصور میکنیم دیگران ماشین بهتری دارند و در حق ما ظلم شده است. درحالیکه آن عدهی اندکی که حالشان خوب است ماشین بهتری ندارند بلکه میدانند که خرابیْ ماهیت ماشین است و صرفن به دنبال رفع آن میروند. آنها خرابی را عیب و ایراد تلقی نمیکنند، چرا که ماشین حتی اگر استفاده هم نشود مستهلک میشود، پس خرابی اصلن چیز عجیبی نیست.
فرض کن با مسالهای قانونی مواجه میشوی، یا عزیزی را از دست میدهی، بیپولی، شکست عاطفی، بیماری و خیلی خرابیهای دیگر؛ وقتی نگاهت به زندگی درست است با آدمهایی برخورد میکنی که کمک میکنند مشکلاتت حل شود، درآمد بیشتری کسب میکنی، مسیر سوگواری را سادهتر طی میکنی، بدنت قویتر میشود و از عهدهی بیماری برمیآیی، وارد رابطهی بهتری میشوی و وقتی سرت را میچرخانی میبینی که خرابی خیلی راحتتر از چیزی که تصور میکردی رفع شده است. اما اگر نگاهت درست نباشد گیر یک تعمیرکار نامرد میافتی که قطعهی فابریک ماشینت را هم میدزدد و قطعهای تقلبی میگذارد یا خرابی را بیشتر میکند.
پس قرار نیست ماشین خراب نشود، حتمن میشود، همیشه شده و همیشه خواهد شد، این ماهیت زندگی است؛ اما اینکه تو با چه نگاهی با آن خرابی مواجه میشوی سبب میشود کار برای تو ساده و روان انجام شود و در نگاه کلی حس نکنی که زندگیات ماشینی اوراق و بهدردنخور بوده است.
برای کسی که نگاه منصفانهای به زندگی دارد همواره «با سختی آسانی است»، یعنی آسانی در دل همان خرابی وجود دارد؛ نه اینکه خرابی رخ نمیهد اما رفع خرابی به آسانی انجام میشود. اگر انتظارت از زندگی این است که هرگز خراب نشود ماهیت آن را درک نکردهای و خودت را در نبردی بینتیجه و بیپایان گیر انداختهای.
(پروردگارا، آسانی را در دل سختیهای ما بگنجان و کمک کن قدردان این ماشین زیبا و پربرکتی که به ما بخشیدهای باشیم.)
الهی شکرت…
