من متعلق نبودم به این زندگی

زمان در ذهنم دگرگون شده، آشفته شده، زمان که نه، ذهنم آشفته شده. آخرین بار که برایت نوشتم شاید نه خیلی دور باشد اما بر من بسیار گذشته. بر من ِ تنها که نه بر ما گذشته. این بار نمی خواهم برای تو بنویسم، دلم می خواهد برای خودم بنویسم اما تو بخوانی که این آرامم می کند که هزاران بار نوشتم که خودم هم نخواندم. دیگر نه نوشتن آرامم می کند نه سخن گفتن و نه حتی دانستن. زمانی بود که اگر می دانستم آرام می گرفتم، دلم قرص می شد. می گویند دانستن قرار می آورد، شاید هنوز نمی دانم آنچه را باید بدانم که اگر بدانم شاید آرام شوم، نمی دانم شاید….

خیلی چیزها هست که دیگر نمی دانم؛ مثلا نمی دانم اینکه ناخن پایت درد نداشته باشد چه حسی ست. نمی دانم چگونه می شود قبل از ساعت هشت صبح حتی یک بار هم از خواب بیدار نشد. نمی دانم دلت نجوشد مثل سیر و سرکه یعنی چه؟ نمی دانم بغضت با طپشی نگیرد و با تلنگری نشکند مالِ کدام دوران است. شاید برای هفده سالگی که قرارت بغض نکردن بود و نگریستن که عجیب هم بودی بر سر قرارت.

مگر قرارمان این نبود که هر چه بزرگتر می شویم قرص تر شویم، که دلمان نلرزد،…

ادامه...

مرهم زخم

این زخم را مرهم اگر هست بیاورید، وگرنه خاموش شوید که یاوه گوئیتان درد را مضاعف می کند.

ادامه...

تا چه اندازه باورهایت را باور داری؟

تا چه اندازه باورهایت را باور داری؟ باور کن که هر آنچه به آن باور داری ممکن است در یک لحظه و در نهایت ناباوری فرو ریزد آن هم با رفتن نابهنگام کسی که شاید فقط یک بار دیده باشی اش، شاید هم اصلا ندیده باشی اش. می خواهی باور کن می خواهی نکن، اما ممکن است تو آن کسی باشی که رفتن نابهنگامت باورهای کسی را فرو می ریزد که شاید فقط یک بار دیده باشدت، شاید هم اصلا ندیده باشدت

ادامه...

عشق پدرانه و مادرانه

در هر جنبه ای از زندگی، در مقابل هر آدمی و در هر شرایطی، احساسی که بی دلیل شکل بگیرد و بی دریغ ادامه یابد نامش می شود حماقت. یعنی اگر شما محبتی بی دریغ به فردی داشته باشید، به طوریکه آن فرد هر رفتاری داشته باشد شما هنوز دوستش داشته باشید و نتوانید از محبت خود کم کنید شما قطعا احمق هستید یا اگر بخواهم منصف تر باشم باید بگویم هر چیزی هستید به جز عاشق. پشت عشق انتخاب وجود دارد و مسلما عقلانیت. یک سلسله دلایل دست به دست هم می دهند تا عاشق شوید و عاشق بمانید. حتی اگر فقط عاشق ظاهر یک فرد شوید به هر حال این دلیل شما بوده است و انتخاب شما. هیچ عشقی بی دلیل به وجود نمی آید. اگر فردی نتواند برای احساس خود هیچ دلیلی بیاورد احساسش از حماقت او نشئت می گیرد و اگر قدرت انتخابی در مقابل احساس خود نداشته باشد در بهترین حالت می توان گفت که به او ظلم شده است و در بدترین حالت او فردی ضعیف و ذلیل است. اگر تمام آن دلایل روزی از بین بروند آن عشق نمی تواند تداوم داشته باشد؛ مثلا وفاداری از بین برود، محبت از بین برود، حمایت از بین برود، اخلاق خوب از بین برود، صداقت از بین برود و …. هزاران دلیل دیگری که با آنها عاشق شده ایم. یعنی حتی خاطره ی این دلایل نمی تواند سبب تداوم عشق شود بلکه تنها تداوم همین دلایل است که عشق را پایدار می کند.…

ادامه...